Reşit Asım Baran’ın "Söylemeli mi"? Adapte Eseri Üzerine Odaklanan Tartışmalar
Makale Bilgileri
|
Başlık
Türkçe
|
Reşit Asım Baran’ın "Söylemeli mi"? Adapte Eseri Üzerine Odaklanan Tartışmalar |
|
Başlık
|
Дебаты Решита Асым Барана и Халита Фахри Озансоя в рамках театральной жизни Барана |
|
Yazar
|
Engin Keflioğlu Didem Ardalı Büyükarman |
|
Anahtar Kelimeler
Türkçe
|
Reşit Asım Baran, Halit Fahri Ozansoy, Muhsin Ertuğrul, Selim Nüzhet Gerçek, Nusret Safa Coşkun |
|
Anahtar Kelimeler
|
Reşit Asım Baran, Halit Fahri Ozansoy, Muhsin Ertuğrul, Selim Nüzhet Gerçek, Nusret Safa Coşkun |
|
Makale Dili
|
Türkçe |
|
Yayınlandığı Sayı
|
|
|
Dosya
|
İndir |
|
DOI
|
https://doi.org/10.34083/akaded.937919 |
Özet
Türk tiyatro tarihinde ödenekli ilk tiyatro olarak kurulan Dârülbedâyinin, İstanbul Şehir Tiyatrosuna dönüşmesiyle kurumsallaşma çabaları hızla gelişme göstermiştir. Cumhuriyetin ilanı ile birlikte özellikle batılı anlamda bir tiyatro ve modern anlamda bir tiyatro topluluğu olma çalışmaları, kurumsal kimlik oluşturma çabaları ile beraber gelişmiştir. 1927 yılında Muhsin Ertuğrul’un Dârülbedâyinin başına getirilmesiyle başlayan birtakım gelişmeler tiyatronun ilerlemesi adına heyecan verici olmuştur. Bu çalışmalar kanun ve yönetmeliklerle dönemin hükümeti tarafından desteklenmiştir. Modern bir tiyatronun ihtiyacı olan dekor, ışık, sahne ihtiyaçlarının karşılanması ve batının klasik eserlerinin sahnelenme gayretleri memnuniyetle izlenmiştir. Önemli bir diğer değişiklik de edebi heyetin Dârülbedâyi’den 1928-1929 sezonunda kaldırılması olmuştur. Bu kurumsallaşma ve modernleşme çabaları içinde 1931 yılında Dârülbedâyi ismi alınan bir kararla Şehir tiyatrosuna dönüştürülmüştür. Şehir tiyatrosunun bu seyr-u sülûkunda, birtakım istenmeyen tartışma mecraları da oluşmuştur. Bu durum gelişme aşaması içinde olan tiyatroyu gereksiz şekilde yormuştur. Tartışmalar; edebi heyetin kaldırılması, kurumun oyun seçimi, tercüme eserler ve adapte eserler ile ilgili tutumdan hareketle başlayıp, şahsileşip, sonrasında da hakaret ve tehdit içeren dava konularına kadar gitmiştir. Tartışmaların kamuoyu önünde olması da kurumu, kendini müdafaa etme mecburiyetinde bırakmıştır. Kamuoyu önünde yapılan bu tartışmalar, mahkeme aşamasına gelip tarafların ceza almalarına sebebiyet verdiği gibi mahkeme aşamasına gelmeden basın önünde yapılıp kendi mecrasında sona erenleri de olmuştur. Bu tartışmalardan biri de Reşit Asım Baran (bir nevi şehir tiyatrosunun resmi görüşü) ile Halit Fahri Ozansoy’un taraf olduğu grubun yapmış olduğu tartışmadır. Türk tiyatrosuna önemli katkıları olan Reşit Asım Baran’ın yaşam öyküsü çerçevesinde, tiyatro ile ilgili çalışmalarına değinilerek, aynı zamanda mezun olduğu Galatasaray Lisesinden hocası Halit Fahri Ozansoy ile Söylemeli mi? adlı (kendi adaptasyonu olan) oyunun etrafında 1945 senesinde gelişen tartışmaların kökeni ve nihayetlenmesi üzerinde durulacaktır.
Его усилия по институционализации быстро развивались, когда Дарульбедай (Darülbedayi), основанный как первый бюджетный театр в истории турецкого театра, превратился в городской театр Стамбула. С провозглашением республики, работа по становлению театральной труппы, особенно в западном или современном смысле также развивалась наряду с усилиями по созданию корпоративной идентичности. Ряд нежелательных дебатов также излишне утомил городской театр, который находится на стадии развития в этом путешествии. Дебаты начались с отношения учреждения к выбору игр, переведенным и адаптированным произведениям, стали личными, в конце концов, перешли к судебным вопросам, связанным с оскорблениями и угрозами. Тот факт, что дебаты были публичными, также оставил учреждение в необходимости самообороны. Некоторые из этих публичных дебатов дошли до суда и повлекли за собой наказание сторон, а некоторые не достигли стадии суда и закончились перед прессой и в среде дебатов. Одним из этих дебатов является дебаты, сделанные аудиторией, в которой Решит Асим баран (официальное мнение городского театра) и Халит Фахри Озансой являются сторонами. Эти дебаты будут сосредоточены на введении работ, связанные с театром в рамках жизненного пути Решита Асым Барана, который внес значительный вклад в турецкий театр, а также на происхождении и окончании дебатов, которые развивались в 1945 году вокруг игры, которая была его собственной адаптацией под названием "Söylemeli mi? (Должен ли сказать?)" со своим учителем Халитом Фахри Озансой из средней школы Галатасарая, которую он окончил.
PDF